Intencją tego działania była jednak chęć konserwatystów i demokratów zminimalizowania wpływu socjalistów na działalność struktur terenowych, a także chęć przejęcia kontroli nad organizacją kobiecąPisze o tym wyraźnie w swych pamiętnikach Jan Hupka, Z czasów Wielkiej Wojny. Pamiętnik nie kombatanta, Niwiska 1936, s. 284–187. Na odbytym II Zjeździe Ligi w Krakowie (czerwiec 1916) spór z NKN ujawnił się już w sposób bardzo widoczny. Z jednej stron Zjazd formalnie podtrzymał związek z krakowskim komitetem, jednak wszystkie inne jego decyzje świadczyły o czymś wręcz przeciwnym, zarówno wybór nowego zarządu, jak i uchwała podkreślająca ścisły związek z Ligą w Królestwie, która właśnie opowiedziała się za Piłsudskim w sporze z DW NKN. Nadto zjazd domagał się od NKN przyznania delegatkom Ligi w komitecie takiego samego statusu, jaki miały inne organizacje. Tak zdecydowane posunięcia nie podobały się części działaczek związanych ze środowiskami konserwatywnymi oraz z Departamentem Wojskowym NKN. Spowodowało to powstanie dwóch frakcji w ramach organizacji kobiecej.