W 1998 Francuska Partia Komunistyczna zrehabilitowała go i ponownie przyjęła w swoje szeregiDictionnaire historique de la France sous l'Occupation - article signé par Charles Louis Foulon - Attaché de recherche au centre d'histoire culturelle de l'Université de Versailles p. 359.Michel Taubmann, L'affaire Guingouin, éd. Lucien Souny 1994 : « L'affaire de Chamberet », p. 36..
Georges Guingouin zmarł 27 października 2005 w Troyes. Zgodnie z ostatnią wolą spoczął obok żony Henriette (1918-2004) w Saint-Gilles-les-Forêts. Wydał wspomnienia ze swojej działalności w ruchu oporu oraz okresu więziennego.
Odznaczenia Komandor Legii Honorowej - 2005 Kawaler Legii Honorowej - 12 sierpnia 1945 Order Wyzwolenia - 19 października 1945 Krzyż Wojenny 1939-1945 z palmą Medal Francuskiego Oporu z rozetą Królewski Medal za Odwagę (Wielka Brytania) Medal Garibaldczyków (Włochy) i inne
Przypisy
Bibliografia Philippe Robrieux, Histoire intérieure du parti communiste, 1980-84 Laurent Bourdelas, Histoire de Limoges, Geste Éditions, 2014.