W 1913 roku ówczesny prezydent Bayernu doktor Angelo Knorr został aresztowany z powodu homoseksualizmu. Na jego miejsce po raz pierwszy wybrano , księgowego grającego w rezerwach Bayernu jako bramkarz na początku XX wieku. Landauer postanowił zatrudnić znanego szkoleniowca Williama Townleya byłego reprezentanta Anglii. Aspiracje Bayernu były ogromne, klub zamierzał dołączyć do krajowej elity. W tamtym czasie posiadał już trzech reprezentantów Niemiec, a w 1910 roku sprowadzono nawet zawodowego bramkarza m.in. Glasgow Rangers, który chcąc grać dla Bayernu musiał zostać amatorem.
Przed wybuchem I wojny światowej klub liczył 900 członków, 12 drużyn seniorskich oraz 20 drużyn młodzieżowych. Wojna zahamowała rozwój klubu. W trakcie wojny zginęło ponad 60 członków klubu, a na czas jej trwania klub opuścili m.in. Kurt Landauer oraz Townley. I wojna światowa była także okresem, w którym społeczność niemiecka całkowicie straciła zainteresowanie gimnastyką, a rosnącym zainteresowaniem cieszyła się piłka nożna. Ostatni przedwojenny finał o mistrzostwo Niemiec oglądało 6 tysięcy widzów, natomiast pierwszy finał po wojnie zgromadził 35 tysięczną widownię.