Bielawski Park Miejski – park znajdujący się w Bielawie na Dolnym Śląsku.
Historia Park założyła w 1850 rodzina Seidlitz jako park przypałacowy. 1 września 1930 miasto odkupiło park od ostatniego przedstawiciela rodziny Seidlitz-Sandreczkich, Adolfa von Seidlitz.
Około 1932 w parku otwarto kawiarnię „Café Parkgaststätte” (Kawiarnia Parkowa - dzisiaj budynek nie istnieje), zbudowaną według projektu świdnickiego architekta A.G. Gauerta i prowadzoną przemiennie przez Georga Ludwiga i Ernsta Hübnera. Był to drewniany, parterowy obiekt o wymiarach 12,14 m x 9 m i wysokości 3,5 m (nie licząc spadzistego dachu). W 1939 dobudowano taras i otwarty pawilon. Po 1945, do lat 80. XX w., kawiarnia funkcjonowała pod nazwą „Krystynka”.
W początku XX w. przy dzisiejszym Parku Miejskim funkcjonował młyn zbożowy „Schlossmühle” (Młyn Zamkowy), w l. 20. zwany „Steinbrichsmühle” (Młyn Steinbricha), po którym pozostał kanał młyński (Mühlgraben) obok budynku przy ul. Wojska Polskiego 6. Kanał ten wykorzystywano do zasilania dwóch stawów w parku. W 1934 mniejszy staw zlikwidowano, a w jego miejscu w 1935 powstał basen kąpielowy o powierzchni 6000 m kw. Na obiekcie tym w 1936 kadra pływaków Niemiec rozgrywała eliminacje przed igrzyskami olimpijskimi. Pływalnia miała trampolinę, natryski, kabiny i kawiarenkę.