spraw gospodarczych oraz ds. zagranicznych pracowników. 5 sierpnia 1999 wszedł w skład, powołanego miesiąc wcześniej, rządu Ehuda Baraka, jako wiceminister komunikacji, w resorcie kierowanym przez Binjamina Ben Eli’ezera. Został zdymisjonowany 11 lipca 2000. 2 maja 2001 został wiceministrem pracy i polityki społecznej – zastępcą Szelomo Benizriego – w nowym rządzie kierowanym przez Ariela Szarona. Pozostał na stanowisku do 20 maja 2002, by powrócić na nie już 3 czerwca i pracować do końca kadencji – 28 lutego 2003.
W wyborach w 2003 ponownie uzyskał mandat poselski, a w szesnastym Knesecie przewodniczył podkomisji spraw religijnych i był członkiem trzech komisji stałych: spraw gospodarczych, ds. zagranicznych pracowników oraz kontroli państwa. Uzyskał reelekcję w 2006, a w Knesecie siedemnastej kadencji ponownie stanął na czele tej samej podkomisji, kierował także podkomisją ds. uzgodnień emerytalnych. Zasiadał w komisjach: nadzoru nad radiem i telewizją; budownictwa; finansów, spraw gospodarczych; kontroli państwa oraz zatwierdzania sędziów sądów rabinackich. Po wyborach w 2009 w osiemnastym Knesecie został zastępcą przewodniczącego i kierował komisją etyki. Był także członkiem komisji finansów;