Zjazd w Stężycy – zjazd szlachty polskiej mający miejsce w dniach 9–22 kwietnia 1606 w Stężycy, podczas rokoszu sandomierskiego wymierzonego w politykę króla Zygmunta III Wazy. mały|223x223px|Kościół św. Marcina w Stężycy Zwołanie zjazdu związane było z nieprzyjaznym nastawieniem szlachty do propozycji Zygmunta III na sejm 1606 roku i panującą wśród opozycji opinią, że król ignoruje szlacheckie postulaty polityczne. Sejmik generalny Małopolski w Nowym Mieście Korczynie wezwał szlachtę do Stężycy uniwersałem, pod którym podpisali się również wybrani na sejm posłowie krakowscy i sandomierscy oraz marszałek wielki koronny Mikołaj Zebrzydowski. Ten ostatni, wraz z innymi magnatami, dążył do skupienia się zjazdu na krytyce polityki zagranicznej i (jak twierdzono) absolutystycznych dążeń Zygmunta III Wazy, a nie na pomysłach reformatorskich.
Liczebność szlachty podczas zjazdu historycy oceniają na ok. 800 uczestników oraz 10 tysięcy żołnierzy wojsk magnackich, chociaż stopniowo owa liczba się przerzedziła i pod końcowym uniwersałem podpisało się 145 osób.