Jadwiga Petrażycka-Tomicka (ur. 11 listopada 1863 w Kołłątajewie, zm. 17 lipca 1931 w Krakowie) – nauczycielka i literatka, działaczka społeczna i feministyczna.

Życiorys Urodziła się 11 listopada 1863 roku w rodzinnym majątku Kołłątajewo (gubernia witebska) jako córka powstańca styczniowego Józefa Petrażyckiego i Rozalii z Czarnockich. Jej bratem był Leon Petrażycki. Uczyła się w szkole średniej w WarszawieAnna Habrat, Jadwiga Petrażycka-Tomicka: życie i działalność, Rzeszów 2001, s. 11.. Potem przeniosła się do Lwowa, gdzie pracowała jako nauczycielka języka polskiego i geografii w pensji Wiktorii Niedziałkowskiej. Od 1893 żona inżyniera Józefa TomickiegoMarian Tyrowicz, Petrażycka Tomicka Jadwiga, Polski Słownik Biograficzny, t 25, Wrocław-Warszawa-Kraków-Gdańsk 1980, s. 681.. W latach 1899–1924, w związku z objęciem przez niego dyrekcji Elektrowni we Lwowie, rozpoczęła szeroką działalność oświatowo-opiekuńczą wśród jej pracowników, m.in. zorganizowała przedszkole w systemie Marii Montessori, kooperatywę spożywczą i bibliotekęAnna Habrat, Jadwiga Petrażycka-Tomicka..., s. 15–16.. Była także od 1906 działaczką Towarzystwa Szkoły Ludowej – w ramach którego zorganizowała kilka ognisk we wschodniej Galicji. Od 1908 była obok Marii Dulębianki i Pelagii Skarbkówny czołową działaczką Związku Równouprawnienia Kobiet we Lwowie.