Kampania wrześniowa Na dzień 1 września 1939 r. pozostawał w Oddziale Zbierania Nadwyżek 61 pułku piechoty (61 pp i 62 pp stacjonowały w Bydgoszczy i wchodziły w skład 15 Dywizji Piechoty). Ośrodek Zapasowy 15 DP ewakuowano z Pomorza do Sandomierza, a potem do Chełma Lubelskiego (częściowo zaś do Przemyśla). W Sandomierzu z oddziałów OZ 15 DP utworzono między innymi improwizowany batalion piechoty, oznaczony jako II batalion 94 pułku piechoty. Dowództwo nad tym batalionem objął mjr Kazimierz Kruczkowski. Batalion wraz z resztą 94 pp rezerwowego wszedł w skład w Grupy „Sandomierz” dowodzonej przez ppłk. Antoniego SikorskiegoOd 9 września 1939 r. Grupa „Sandomierz” podlegała dowódcy Armii „Lublin” – gen. dyw. Tadeuszowi Piskorowi., której zadaniem była obrona mostów w Sandomierzu (Grupa „Sandomierz” dozorowała Wisłę na odcinku od Baranowa Sandomierskiego po Zawichost). Dowodzony przez podpułkownika Bolesława Gancarza 94 pp rez. znajdował się w obsadzie odcinka północnego „Sandomierz” i bronił terenu od Zawichostu po Wielowieś. Batalion majora Kruczkowskiego kontrolował pododcinek mostu drogowego (kołowego)Według części źródeł w tym okresie (10 września 1939 r.) II batalionem 94 pp rez. dowodził kpt. Stanisław Serednicki. Major Kazimierz Kruczkowski dowodził już w tym czasie III batalionem 164 pp rez.