Johanna Bade (ur. 1831 w Poznaniu, zm. 1 czerwca 1911 tamże) – niemiecka siostra diakonisa, inicjatorka i organizatorka powstania trzech poznańskich szpitali i domu macierzystego sióstr diakonisek Prowincji Poznańskiej. W latach 1866–1911 przełożona sióstr diakonis poznańskiego Ewangelickiego Zakładu Diakonis (niem. Diakonissenanstalt).

Życiorys Urodzona w Poznaniu w rodzinie niemieckiej. Władała językiem niemieckim i polskim. Po urodzeniu mieszkała przy ówczesnej Ritterstraße (obecnie ul. Franciszka Ratajczaka). W wieku szesnastu lat rozpoczęła pracę jako pomoc domowa u pastora Goebla, z kościoła ewangelickiego St. Petri w Poznaniu, usytuowanego u zbiegu Petristraße i Halbdorfstraße (obecnych ulic Bolesława Krysiewicza i Półwiejskiej).

W 1865 przebywała w miejscowości Kaiserswerth, gdzie pastor Theodor Fliedner prowadził pierwszy zakład diakonis. Tam przygotowywana była do pełnienia posługi diakonicznej. Po półrocznym okresie nauki jesienią 1865 roku powróciła do Poznania. Od listopada tegoż roku mieszkała przy ulicy Zagórze 15, w budynku w którym powstał pierwszy prowadzony przez nią szpital.