Na łamach „Zritiela” Pławilszczikow nawoływał do stworzenia oryginalnej rosyjskiej dramaturgii, opartej na tematyce historycznej. Z kolei Kryłow zamieszczał wiele swoich utworów, polemizował z wydawaną przez Nikołaja Karamzina gazetą „Moskowskij Żurnał” (Московский журнал), wraz z Kłuszynem pisał satyryczne artykuły. Pełne aluzji do stosunków współczesnych teksty nie pozostały bez reakcji władz. Po publikacji satyrycznej „powieści orientalnej” Kryłowa o absolutystycznych poczynaniach fikcyjnego kalifa Kaiba, z rozkazu carycy Katarzyny II czasopismo zostało zamknięte, przeprowadzono też rewizję w drukarni. Wkrótce Kryłow do spółki z Kłuszynem zaczął wydawać nowe pod tytułem „Sankt-Pietierburskij Mierkurij” (Санкт-Петербургский Меркурий), który został zawieszony z końcem 1793 roku.
Bibliografia Bolszaja Sowieckaja Enciklopedija Bogusław Mucha, Historia literatury rosyjskiej. Zarys, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Wrocław 1989, s. 132-133.
Kategoria:Czasopisma rosyjskojęzyczne Kategoria:Czasopisma wydawane od 1792 Kategoria:Czasopisma wydawane do 1792 Kategoria:Miesięczniki w Rosji Kategoria:Niewydawane czasopisma rosyjskie Kategoria:Niewydawane miesięczniki Kategoria:Prasa Imperium Rosyjskiego Kategoria:Prasa w Petersburgu Kategoria:Rosyjskie czasopisma satyryczne Kategoria:Rosyjskie czasopisma literackie