Po powrocie do kraju jako jeden z liderów Estońskiej Socjalistycznej Partii Robotniczej reprezentował radykalne skrzydło tej partii. W roku 1930 uzyskał tytuł doktora honoris causa uniwersytetu w Tartu, a w latach 1931–1932 przewodniczył ESPR. Zasiadał w parlamencie I – V kadencji, pełnił także funkcję jego przewodniczącego w trzeciej i czwartej kadencji.
Zmarł w 1934.
Bibliografia
Kategoria:Doktorzy honoris causa Uniwersytetu w Tartu Kategoria:Estońscy dziennikarze Kategoria:Estońscy parlamentarzyści 1920–1940 Kategoria:Urodzeni w 1860 Kategoria:Zmarli w 1934 Kategoria:Hasła utworzone w ramach Tygodni Tematycznych 2019