Śluza Rudziniec (pierwotnie „Lohnia”, od 1936 r. – „Hubenland”, od 1945 r. – „Rudzieniec”, obecnie „Rudziniec”) – śluza nr IV zlokalizowana na 21,5. km Kanału Gliwickiego, na stopniu piętrzącym o różnicy poziomów wody górnej i dolnej wynoszącej 6,25 m, jedna z sześciu śluz na Kanale Gliwickim.
Historia Wybudowana w latach 1936–1938 w pobliżu dawnej Huty „Piela” w Rudzińcu według projektu wykonanego przez berliński Instytut Doświadczalny ds. Budownictwa Wodnego (Versuchsanstalt für Wasserbau und Schiffbau). W latach 40. XX w. na prawym brzegu, przy głowie dolnej, wybudowano przepompownię.
Opis Śluza Rudziniec jest śluzą bliźniaczą, dwukomorową, z systemem oszczędnego śluzowania. Komory posiadają ściany wykonane z korytkowych brusów stalowych, typu Larsen III. Długość użyteczna komór wynosi 71,4 m, szerokość użyteczna – 12 m, wysokość ścian komory – 10,05 m). Komory zamykają stalowe wrota z segmentowymi zasuwami do upustu i wpustu wody, przy nich umieszczone są odbojnice i profilowane progi rozpraszające energię wpuszczanej wody.