Odegrał dużą rolę w organizowaniu leczenia rannych w wojnie z Finlandią i później w wojnie z Niemcami.
Od 1942 do 1945 kierował kliniką Marynarki Wojennej i jednocześnie 1943-1945 był szefem działu chirurgii szpitalnej Wojskowo-Morskiej Akademii Medycznej ewakuowanej do miasta Kirow. W 1944 został akademikiem dopiero co założonej Akademii Nauk Medycznych ZSRR, a w 1946 zastępcą głównego chirurga Sił Zbrojnych ZSRR i prezesem Zarządu Wszechzwiązkowego Stowarzyszenia Chirurgów (po śmierci Burdenki).
12 maja 1943 otrzymał stopień generała porucznika służby medycznej. Był osobą bezpartyjną.
Odznaczenia i nagrody Medal Sierp i Młot Bohatera Pracy Socjalistycznej (6 marca 1945) Order Lenina (dwukrotnie, 17 kwietnia 1940 i 6 marca 1945) Order Czerwonego Sztandaru (3 kwietnia 1942) Nagroda Stalinowska (1949) I inne.
Bibliografia Biogram na stronie warheroes.ru [dostęp 2019-06-21]
Kategoria:Absolwenci i studenci Uniwersytetu Genewskiego Kategoria:Bohaterowie Pracy Socjalistycznej Kategoria:Generałowie porucznicy Sił Zbrojnych ZSRR Kategoria:Gruzińscy lekarze Kategoria:Laureaci Nagrody Stalinowskiej Kategoria:Ludzie urodzeni w Samtredii Kategoria:Odznaczeni Orderem Czerwonego Sztandaru Kategoria:Odznaczeni Orderem Lenina Kategoria:Radzieccy chirurdzy Kategoria:Radzieccy lekarze wojskowi Kategoria:Radzieccy żołnierze II wojny światowej Kategoria:Urodzeni w 1883 Kategoria:Zmarli w 1950