Po kampanii polskiej Legion w grudniu 1939 został rozbrojony i rozformowany.
Od marca 1940 został wojskowym referentem OUN, dowódcą szkoły oficerskiej OUN w Turkowicach (jesień 1940), oraz wykładowcą szkoły oficerskiej im. płk. Konowalca w Krakowie. Po ogłoszeniu akt odnowienia Państwa Ukraińskiego objął dowództwo szkoły podoficerskiej OUN w Pomorzanach.
Po likwidacji rządu Stećki przez Niemców, objął kierownictwo mleczarni "Masłosojuzu" we Lwowie. Ożenił się z Iryną Anną Petryszak. W końcu 1942 został aresztowany przez gestapo, postrzelony podczas próby ucieczki. W jesieni 1943 został przewieziony do obozu koncentracyjnego Auschwitz-Birkenau. Później został przewieziony do obozu Neuengamme, gdzie zginął.
Bibliografia Petro Mirczuk - "Нарис історії ОУН 1920—1939 роки", Lwów 2007,
Kategoria:Członkowie Organizacji Ukraińskich Nacjonalistów Kategoria:Podporucznicy piechoty II Rzeczypospolitej Kategoria:Ludzie związani ze Lwowem Kategoria:Żołnierze Siczy Karpackiej Kategoria:Więźniowie KL Auschwitz Kategoria:Ofiary KL Neuengamme Kategoria:Ukraińskie ofiary niemieckich obozów koncentracyjnych Kategoria:Urodzeni w 1905 Kategoria:Zmarli w 1944