() – numer nadawany elementom skatalogowanym przez Bibliotekę Kongresu wykorzystywany przez amerykańskie biblioteki do wyszukiwania rekordów bibliograficznych w bazach danych i zamawiania kart katalogowych w Bibliotece Kongresu lub u innych komercyjnych dostawców.
Historia Biblioteka Kongresu w 1898 roku zaczęła drukować swoje karty katalogowe, a od 1901 roku także je rozpowszechniać. Na każdej z nich znalazł się numer, który służył do identyfikacji i kontroli kart katalogowych. Nosił on nazwę Library of Congress Card Number. Gdy pod koniec lat 60. XX wieku wprowadzono format MARC, nadal używano numeru, ale jego nazwę zmieniono na Library of Congress Control Number (LCCN).
Struktura LCCN ma następującą strukturęLibrary of Congress LCCN Permalink: Frequently Asked Questions https://lccn.loc.gov [dostęp 2019-06-23].:
Prefiks – może być pusty lub zawierać od jednej do trzech małych liter alfabetu. Rok – mogą to być dwie (dla LCCN sprzed 2000 roku) lub cztery cyfry (dla LCCN przypisanych od 1 stycznia 2001 roku). Numer seryjny – ma sześć cyfr. Numer suplementu – nie został nigdy użyty.