Praca organizacyjna, społeczna i dydaktyczna Klara Prillowa interesowała się ogromnie miejscowym folklorem. Poświęcała wiele czasu na gromadzenie elementów kultury ludowej Pałuk. Zbierała pieśni i legendy, zapisywała melodie i uczyła się starych tańców. Odbywała wiele pieszych wędrówek po Pałukach. Poszukiwała materialnych i niematerialnych części folkloru. Około 1952 roku została członkinią Polskiego Towarzystwa Ludoznawczego. Następnie założyła Koło Miłośników Pałuk w Kcyni.
Często zapraszała muzykantów pałuckich do swojego domu, gdzie odbywały się spotkania z tańcem oraz śpiewem, opowieściami o dawnych weselach, tradycyjnych zwyczajach i obrzędach. Dzięki nawiązanym kontaktom i znajomościom udało się Prillowej w roku 1955 stworzyć trzypokoleniowy Regionalny Zespół Pieśni i Tańca „Pałuki”, który skupiał starszych, młodzież i dzieci. Wspólnymi siłami skompletowano kilkanaście par regionalnych strojów, odtworzono tradycyjne hafty i koronki, pozyskano oryginalne, stare instrumenty. Wkrótce zespół stał się jednym z bardziej znanych zespołów folklorystycznych północnej Polski chętnie zapraszanym na przeróżne imprezy folklorystyczne, regionalne i ogólnopolskie oraz festiwale.