Józef Perkowski (ur. 23 listopada 1896 w Warszawie, zm. 24 lipca 1940 w Džiuginėnai na Litwie) – polsko-litewski ludoznawca, artysta grafik, zajmował się badaniem żmudzkiej sztuki ludowej, nauczyciel w lokalnym gimnazjum.

Życiorys Józef Perkowski spędził całe dzieciństwo pod opieką swojej babci w domu rodzinnym swojej matki. Powrócił do Warszawy ze Żmudzi w 1923 roku. Wstąpił do Warszawskiej Szkoły Sztuk Pięknych, był członkiem Związku Polskich Artystów Grafików „Ryt”. Jego ulubionym sposobem twórczości był drzeworyt, jednak równie dobrze pracował w miedziorycie oraz suchą igłą. Jego prace skupiały się na pejzażu. W 1928 roku przyjechał na Żmudź, gdzie został do końca życia, aby zbierać materiały i dziedzictwo kultury żmudzkiej. Powiesił się miesiąc po aneksji Republiki Litewskiej przez ZSRR.

Publikacje Publikacje Józefa Perkowskiego dotyczyły głównie żmudzkiej sztuki ludowej oraz samej Żmudzi. Jego największą monografią była Forma i symbolika ornamentu w żmudzkiej sztuce ludowej opublikowana po raz pierwszy dopiero w 1980 roku, gdyż rękopis został zagubiony podczas drugiej wojny światowej.