z tego powodu rozporządzeniem rządu z 15 kwietnia 1963 r. uzupełniono zestaw prawnych środków płatniczych o monetę 50-halerzową. Szczegóły dotyczące jej wyglądu oraz nakładu wynikały z wydanego tego samego dnia zarządzenia ministra finansów. Ustalono w nim, że monety wykonywane będą z mosiądzu – stopu miedzi i cynku zmieszanych w proporcjach 9 do 1 (różnice w zawartości cynku ± 1%). Monety miały mieć masę 3 g (z jednego kilograma stopu powstać miały 333 monety). Krążki, z których wykonano 50-halerzówki miały mieć średnicę 21,5 mm oraz ząbkowany rant. W żadnym akcie prawnym nie wskazano nazwiska autora projektu nowej monety, jednak w literaturze pojawiły się sugestie, iż autorką awersu mogli być Marie Uchytilová lub Andrej Peter.
Do obiegu monety trafiły dwa tygodnie po wydaniu zarządzenia ministra, 1 kwietnia 1963 r. Monety te bito w mennicy w Kremnicy w łącznej liczbie niespełna 143 mln sztuk. Łącznie wytworzono sześć roczników – ostatni w roku 1971. Pomimo tego demonetyzacji uległy dopiero z końcem 1979 roku, po zastąpieniu ich monetami nowego wzoru.
roknakład196380 560 000196419651969 9 876 0001970 31 536 0001971 20 800 000
Zobacz też czechosłowackie monety obiegowe 50 halerzy wzoru z 1921, 1978 i 1991
Przypisy za:
50 1963