Został osadzony w Zadońsku, w ówczesnej guberni woroneskiej.
W 1918 został przyjęty do Wojska Polskiego i przydzielony do Legii Oficerskiej w Krakowie.
1 czerwca 1921 pełnił służbę w 6 pułku piechoty Legionów. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 i 1859. lokatą w korpusie oficerów piechoty, a jego oddziałem macierzystym był nadal 6 pułk piechoty Legionów. Z 1 stycznia 1925 powrócił ze stanu nieczynnego do służby czynnej w macierzystym 6 pp Leg. W listopadzie 1927 został przydzielony do dowództwa 1 Dywizji Piechoty Legionów w Wilnie na stanowisko oficera sztabu. Z dniem 22 marca 1929 został przydzielony do Generalnego Inspektora Sił Zbrojnych na stanowisko adiutanta przybocznego. Z dniem 4 stycznia 1932 został powołany na dwuletni kurs do Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie. 2 grudnia 1930 został mianowany majorem ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1931 i 70. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Z 1 października 1933, po ukończeniu kursu i otrzymaniu dyplomu naukowego oficera dyplomowanego, został przeniesiony do Biura Ogólno Organizacyjnego Ministerstwa Spraw Wojskowych. Od grudnia 1934 kontynuował służbę w Departamencie Dowodzenia Ogólnego Ministerstwa Spraw Wojskowych.