Jaan Soots (ur. 12 marca 1880 w Helme, zm. 6 lutego 1942 w Solikamsku k. Permu) – estoński oficer, polityk, uczestnik wojny o niepodległość Estonii oraz minister wojny (1921–1927).
Życiorys W 1900 jako ochotnik zapisał się do armii carskiej. Cztery lata później, w 1904 ukończył Wileńską Szkołę Wojskową, po czym wziął udział w wojnie rosyjsko-japońskiej. W latach 1910–1913 kształcił się w NNikołajewskiej Akademii Sztabu Generalnego w Petersburgu. W czasie I wojny światowej służył w rosyjskim Sztabie Generalnym oraz awansował do stopnia podpułkownika. W 1917 r. wrócił do Estonii, która wiosną 1917 r. uzyskała status autonomicznej guberni, gdzie zorganizował sztab pierwszej dywizji estońskiej, a rok później został jej szefem. W trakcie wojny o niepodległość Estonii pełnił funkcję szefa Sztabu Generalnego armii estońskiej. Soots uczestniczył w pertraktacjach poprzedzających podpisanie traktatu w Tartu, na mocy którego ZSRR uznawał niepodległość Estonii.