Kilka pomieszczeń we wnętrzu zostało zmodyfikowanych, a inne zostały dodane na suficie, zbudowano wielkie schody oraz nowe okna zewnętrzne.
Od 1808 r. Do lat 50. XX wieku budynek był wykorzystywany jako rezydencja książąt Notarbartolo di Sciara. Nabyta przez władze Sycylii i odrestaurowana w latach 70. i 80. (część północna rozpadła się w 1971 r. i została przebudowana według oryginalnych linii), dzisiaj Zisa jest otwarta dla turystów. W niektórych pokojach znajdują się dzieła sztuki islamskiej, narzędzia i artefakty z obszaru Morza Śródziemnego. Najbardziej znanym pomieszczeniem jest centralna sala z mozaikową dekoracją; kiedyś miała też fontannę, z której woda spływała na zewnątrz. 3 lipca 2015 r. Został wpisany na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO.
Kategoria:UNESCO Kategoria:Zabytki Palermo Kategoria:Architektura w Palermo