Wraz z Arturem Sirkiem wypracował faszystowską ideologię tego ruchu, nawiązującą do włoskiego i niemieckiego faszyzmu. Z polecenia Sirka prowadził tajne negocjacje, których celem było przeciągnięcie Konstantina Pätsa na stronę wabsów i wystawienie go w wyborach jako kandydata skrajnej prawicy i Zjednoczenia Agrariuszy, zakończone niepowodzeniem. Po wprowadzeniu przez Pätsa rządów autorytarnych w 1934 Rõuk został aresztowany, wypuszczono go pod warunkiem, że wycofa się z polityki. W latach 1938–1940 był przewodniczącym Stowarzyszeniu Obrony Granic. Po wkroczeniu wojsk radzieckich do Estonii w czerwcu 1940 popełnił samobójstwo.
Odznaczenia Order Krzyża Wolności za służbę cywilną I klasy, pośmiertnie (1920) Order Krzyża Orła III klasy (1929)
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Absolwenci uczelni na Łotwie Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Warszawskiego Kategoria:Estońscy ministrowie spraw wewnętrznych Kategoria:Estońscy prawnicy Kategoria:Estońscy samobójcy Kategoria:Odznaczeni Orderem Krzyża Orła Kategoria:Odznaczeni Orderem Krzyża Wolności (Finlandia) Kategoria:Wojskowi Imperium Rosyjskiego Kategoria:Urodzeni w 1891 Kategoria:Zmarli w 1940 Kategoria:Hasła utworzone w ramach Tygodni Tematycznych 2019