Miliardy białych płatków – powieść Czesława Białczyńskiego, zaliczana do nurtu fantastyki socjologicznej. Autor ukończył pracę nad tekstem w 1979 roku, jednak pierwsza publikacja miała miejsce dopiero w 1983 roku.
Fabuła Akcja powieści rozgrywa się gdzieś w kosmosie, w kraju o nazwie Ultramar. Jest to państwo położone pomiędzy dwoma wielkimi mocarstwami, które naprzemiennie włączają je do swojej strefy wpływów. Cała planeta charakteryzuje się niezwykle ostrymi zimami. Mieszkańcy Ultramaru spędzają je we śnie, na który zbierają się w specjalnie przygotowanych przez państwo schronach. Społeczeństwo Ultramaru jest bardzo głęboko kastowe. Dzieci odbierane są rodzicom tuż po urodzeniu i trafiają do państwowych ośrodków wychowawczych. Gdy osiągają dorosłość, są przydzielane do jednej z kast, co do zasady na podstawie swojego potencjału intelektualnego. Awans pomiędzy kastami jest możliwy, ale tylko dla osób zasłużonych dla państwa. Władzę sprawuje najwyższa kasta Wszechwiedzących, z której wywodzi się prezydent i inni najważniejsi urzędnicy.