Po raz trzeci zdobyła złoty medal w biegu na 400 metrów na halowych mistrzostwach Europy w 1979 w Wiedniu, wyprzedzając Jarmilę Kratochvílovą z Czechosłowacji i Karoline Käfer z Austrii. Na halowych mistrzostwach Europy w 1981 w Grenoble zdobyła w tej konkurencji brązowy medal, za Kratochvílovą i Natalją Bocziną z ZSRR, a na halowych mistrzostwach Europy w 1982 w Mediolanie odpadła w półfinale na tym dystansie. Wystąpiła w biegu na 400 metrów przez płotki na igrzyskach Wspólnoty Narodów w 1982 w Brisbane, ale nie ukończyła biegu eliminacyjnego.
20 sierpnia 1977 w Londynie ustanowiła rekord świata w sztafecie 4 × 200 metrów czasem 1:31,6 (sztafeta brytyjska biegła w składzie: Elder, Donna Hartley, Sharon Colyear i Sonia Lannaman).
Elder była mistrzynią Wielkiej Brytanii (AAA) w biegu na 400 metrów w 1972, 1976 i 1977, wicemistrzynią na tym dystansie w 1975, 1978 i 1979 oraz brązową medalistką w 1971 i 1980, a także brązową medalistką w biegu na 400 metrów przez płotki w 1982.