1910, listonosz pochodzący z Olszanicy, pracujący w Ropience, żołnierz AK, ps. „Lis”), wykorzystał moment, w którym dokonujący egzekucji podał Johannowi Bäckerowi broń do ponownego załadowania, a sam rozkuł parze skazańców ręce i nogi. Wtedy Pałasz zdołał przeskoczyć przez wypełniony już do połowy ciałami dół, przekoziołkował przez nasyp na jego brzegu, po czym pobiegł pomiędzy drzewami w lesie, uciekając z miejsca egzekucji. Oprawcy nie byli w stanie od razu zareagować otwarciem ognia w kierunku zbiega, jako że groziłoby to także trafieniem członków obstawy, stojących wokół miejsca dokonywanej egzekucji. Pomimo ostrzelania uciekającego Michała Pałasza zdołał on zbiec. Dzięki jego relacji odtworzono później przebieg zdarzeń poprzedzających (np. osadzenie w więzieniu późniejszych ofiar) oraz samego aktu egzekucji. Dokonywali ją naprzemiennie dwaj gestapowcy, w tym Johann Bäcker.
thumb|240px|Wejście do leśnego parowu w Hanusiskach Była to ostatnia masowa egzekucja dokonana przez Niemców na osadzonych z sanockiego więzienia. Po dokonaniu egzekucji zarówno komendant sanockiego więzienia, Adolf Endeward, jak i pracownicy tej placówki, opuścili Sanok w związku ze zbliżającymi się oddziałami Armii Czerwonej.