16 czerwca 1931 roku największa jak dotąd ekspedycja naukowa na Grenlandię Wschodnią wyruszyła z Kopenhagi. Wyprawa liczyła około stu osób i miała trwać ponad trzy lata. W ceremonii opuszczenia nadbrzeża przez statki uczestniczyły tysiące osób oraz premier Danii Thorvald Stauning. Naukowców zabrały statki polarne „Gustav Holm” i „Godthaab”.
Adolf Hoel, jeden z dowodzących badaniami na Svalbardzie, który był wpływowym geologiem oraz kluczową postacią w pracach na Ziemi Królowej Maud, jednoznacznie uważał, że znacznie zwiększy to wpływ Duńczyków na tereny Grenlandii. Tego samego zdania był norweski nacjonalista Gustav Smedal (1888–1951).
Aneksja norweska Norwegia uważała Grenlandię za zamorskie terytorium norweskie i nie uznawała zwierzchnictwa Danii nad niezamieszkanym lądem wyspy. Hallvard Devold (1898–1957), norweski traper, szef jednej z wypraw do Myggbukty, podjął się prywatnej okupacji dużej części niezamieszkanej wschodniej Grenlandii – 27 czerwca 1931 roku Devold wraz z Thorem Halle, Eilifem Herdalem, Sørenem Richterem i Ingvaldem Strømem przybyli do stacji Myggbukta, zaś dwa dni później zawiesili norweską flagę i ogłosili, że tereny pomiędzy 71°30'N a 75°40'N należą do Norwegii.