Zaprasza Cefeusza, Kasjopeję, Andromedę i Perseusza na gody w niebie, gdzie odtąd będą żyć razem z bogami, a nocami świecić ludziom na niebie. Wszyscy odlatują, podczas gdy chór śpiewa.
Analiza Tematu dostarczyła Corneille'owi mitologia. Skrzydlaty bohater zwycięża potwora i zdobywa serce tytułowej bohaterki. Mdleje jednak nieomal gdy zbliża się ukochanaː blednie, traci dar wymowy, tęsknie wzdycha. Nie dba o nic innego jak tylko o szczęście swej wybranki. Chętnie poniósłby śmierć, by Andromeda mogła żyć szczęśliwie.
Corneille zmodyfikował nieco wzięty z Metamorfoz Owidiusza mit. W dramacie Kasjopeja nie przechwala się wobec nereid swoją urodą, lecz urodą wychodzącej za mąż córki. Andromeda nie zostaje też bezpośrednią ofiarą matczynej pychy, ma być jedynie narażona na śmierć. Comiesięczna ofiara dla potwora jest losowana spośród dziewic stolicy. Kiedy rozpoczyna się akcja dramatu, ma się właśnie odbyć ostatnie, szóste, losowanie. Perseusz wędruje jako błędny rycerz i zjawia się na dworze Cefeusza miesiąc wcześniej.