W 1791 otrzymał od króla Stanisława Augusta Poniatowskiego Medal Bene Merentibus za nakłonienie szlachty łomżyńskiej do zaprzysiężenia Konstytucji 3 maja. Opracował program nauczania szkół pijarskich. Był konsultantem prowincjała (1798–1802), zarządcą i profesorem w pijarskim seminarium w Warszawie. W latach 1810–1816 był prowincjałem prowincji polskiej. W 1815 został członkiem działu filozoficzno-matematycznego w warszawskim Towarzystwie Przyjaciół Nauk.
Zmarł 28 stycznia 1817 w Warszawie. Nabożeństwo pogrzebowe odbyło się w kościele pijarskim, gdzie też został pochowany, a po przejęciu kościoła na cerkiew w roku 1834 zwłoki jego przeniesiono do zbiorowej mogiły pijarów pod drogą na Powązkach.
Myśl filozoficzna Jego głównym dziełem była Logika czyli sztuka rozumowania (1816), poświęcona epistemologii i metodologii nauk. Przeczytański starał się godzić racjonalizm i empiryzm. Jego poglądy na pochodzenie wiedzy bliskie były empiryzmowi genetycznemu Locke'a, natomiast warunki poznania i kryteria uznania wiedzy zbliżały się do poglądów Kartezjusza.