Końcową część odwłoka samicy cechuje ósmy segment o szeroko zaokrąglonych laterotergitach, odsłoniętych przetchlinkach o szerokich walwiferach z prostymi krawędziami pośrodkowymi. Dziewiąty segment ma walwifery trapezowato scalone i widoczne między laterotergitami. Krótkie gynatrium ma owalny skleryt wokół otworu spermateki i podkowiaste zgrubienie przed nim. Spermateka ma krótkie rozszerzenie z obszarem poprzecznie rowkowanego oskórka ograniczonym do samej nasady oraz silnie zesklerotyzowaną inwaginację dystalną. Proksymalne przewody spermateki są krótkie i cienkie, a dystalne bardzo krótkie.
Stadia rozwojowe Jajo Jaja mają około 1,45 mm wysokości i 1,1 mm średnicy. W momencie składania są białe, ale bardzo szybko ciemnieją (gdy samica składa ostatnie jaja pakieciku, pierwsze są już ciemne). Skorupka na górnej powierzchni ma delikatną rzeźbę dzielącą go na pólka. Szczyt jaja zamyka wieczko o ciemnoszarym środku i jasnoszarej obwódce dookoła. Płytka mikropylowa ma postać pierścienia, robi wrażenie ciemnej i zawiera od 10 do 14 mikropyli, których wierzchołki są białego koloru. Poniżej pierścienia mikropylowego biegnie jasnoszara przepaska. Reszta powierzchni jaja jest ciemnoszara z wyjątkiem położonego na jednym z jego boków jasnoszarego znaku o kształcie szerokiego sierpa otwartego ku dołowi.