Wzdęcin Fischera, cenolofium nagie, c. Fischera (Cenolophium denudatum) – gatunek rośliny z rodziny selerowatych (Apiaceae). Jedyny przedstawiciel rodzaju wzdęcin, zwanego też cenolofium. Rośnie dziko w Europie Wschodniej, Syberii i Azji Środkowej, na zachodzie sięgając Litwy, Łotwy, Białorusi i Ukrainy, a na wschodzie Mongolii. W Polsce gatunek został błędnie podany z Torunia. Opisany został w 2004 roku jako możliwy do odnalezienia w północno-wschodniej części kraju i w 2008 został znaleziony jako introdukowany w Białymstoku.

W naturze rośnie na wilgotnych łąkach, na terenach podmokłych i w lasach, sięgając na terenach górskich do 1800 m n.p.m. Bywa uprawiany jako roślina ozdobna.

Morfologia Pokrój Naga bylina osiągająca 0,5 do 1,5 m wysokości. Z tęgiego korzenia palowego wyrasta jedna do trzech wzniesionych łodyg, pełnych, kreskowanych, często nieco wygiętych w węzłach i purpurowo nabiegłych. U nasady pędu włókniste pozostałości starych liści. Liście Ogonkowe, o nasadach pochwiastych. Blaszki liści odziomkowych w zarysie trójkątne, do 20 cm długości, 3–4-krotnie pierzasto podzielone na wąskie i całobrzegie odcinki osiągające 10–60 mm długości i 1–5 mm szerokości.