Sytuacja polityczno-militarna, w jakiej znalazła się Litwa na przełomie 1939 i 1940 roku, a zwłaszcza wkroczenie wojsk radzieckich na Litwę 15 czerwca 1940 roku spowodowały wstrzymanie przygotowań do wytwarzania ANBO-VIII. W chwili wkroczenia wojsk radzieckich na Litwę (15 czerwca 1940 roku) samolot przypisany był formalnie do Oddziału Zaopatrzenia. Po proklamowaniu Litewskiej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej prototyp ANBO-VIII został zmagazynowany bądź skasowany.
Opis konstrukcji i dane techniczne ANBO-VIII był jednosilnikowym, dwumiejscowym dolnopłatem konstrukcji mieszanej, częściowo krytej duralem, a częściowo płótnem. Rozpiętość skrzydeł wynosiła 13,5 metra, a powierzchnia nośna miała wielkość 28,4 m². Długość samolotu wynosiła 9,5 metra. Masa własna płatowca wynosiła 2450 kg, zaś masa całkowita (startowa) 3700 kg. Podwozie klasyczne, stałe.
Napęd stanowił chłodzony powietrzem 9-cylindrowy silnik gwiazdowy Bristol Pegasus XVIII o mocy 743 kW (1010 KM). Prędkość maksymalna wynosiła 411 km/h, zaś prędkość minimalna 113 km/h. Maszyna osiągała pułap 9000 metrów.
Samolot był uzbrojony w cztery stałe karabiny maszynowe zamontowane w skrzydłach i ruchomy karabin maszynowy strzelca pokładowego.