Samoobrona mały|Wizyta Żabotyńskiego w Warszawie w 1939 roku. Na dole od prawej: Ze’ew Żabotyński (w garniturze), Aharon Cwi Propes i Menachem Begin. W środku stoi Jirmejahu Halperin Lata 30. XX wieku w II RP przyniosły nasilenie antysemityzmu. Dochodziło do licznych ataków na Żydów, co nie zostało niezauważone przez rewizjonistów. Doszło do wewnętrznej debaty na temat, jak odpowiedzieć na przemoc antyżydowską. W związku z tym, że Halperin odpowiadał za przystosowanie wojskowe w Bejtarze i miał kontakty z radykalnym ruchem rewizjonistycznym w Palestynie – Brit ha-Birjonim, to również i on podjął ten temat. Uważał, że szkolenie paramilitarne Bejtaru powinno obejmować działalność obronną oraz powinno uczyć, jak odpowiadać na przemoc. Jednak jego pierwszy podręcznik do szkolenia paramilitarnego obejmował orientację w terenie, zachowanie w trakcie parad oraz używanie kodu Morse’a. To wydarzenia w Polsce sprawiły, że Halperin zaczął popierać ataki odwetowe jako reakcję na agresję ze strony polskiej prawicy. Zauważył strach, bezsilność i bierność żydowskich studentów. Jedyne, co mogli zrobić, to organizować demonstracje. Halperin wierzył, że rewolucyjne hasła Brit ha-Birjonim mogły zyskać poklask w środowiskach polskich Żydów.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Jirmejahu Halperin · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.