W odległości około 3 m na południowy wschód znajduje się drugie jeszcze mniejsze schronisko. Jest to wytworzony przez przepływającą wodę kanał krasowy. Na południowej stronie skały ma większy otwór wejściowy, na wschodniej niewielkie okno skalne. Pomiędzy nimi znajduje się ciasna, załamana pod kątem prostym rura z niewielkimi wżerami i jamkami. To schronisko również nie ma własnego mikroklimatu i jest w całości oświetlone światłem słonecznym.

Obydwa schroniska powstały w wapieniach z okresu późnej jury (oksford).

Historia poznania i dokumentacji Przez miejscową ludność obydwa schroniska były znane od dawna, w literaturze jednak nie były wymieniane. Po raz pierwszy zmierzył je i opisał Adam Polonius w 2014 roku. On też wykonał plan obydwu schronisk.

Przypisy

Kategoria:Jaskinie Wyżyny Krakowsko-Częstochowskiej