Mimo fatalnego stanu technicznego samolotów załogi wykonały wiele lotów zwiadowczych w rejonie przygranicznym. Często dokonywano rozpoznania fotolotniczego. W okresie mobilizacji przemianowano jednostkę na 2 eskadrę bliskiego rozpoznania. W kampanii wrześniowej personel eskadry walczył w obronie wybrzeża i Helu.

Personel eskadry Dowódcy eskadryStopieńImię i nazwiskoOkres pełnienia służbykpt. obs.Zygmunt Nikorowicz1926 – 1929por. mar. pil.Adolf Stempkowski1929 – 1930por. mar. pil.Suzanowicz 1930 – 25 III 1930por. mar. pil.Kazimierz Szalewicz25 III 1930 – 3 III 1931por. mar. pil.Adolf Stempkowski3 III 1931 – 1935por. mar. pil.Kazimierz Szalewicz 1935 – 1937por. mar. pil.Aleksander Krawczyk1937 – 1938kpt. mar. obs.Marian Janczewski1938 – 1939

Wypadki lotnicze W okresie funkcjonowania eskadry miały miejsce następujące wypadki lotnicze zakończone obrażeniami lub śmiercią pilota: W czerwcu 1928 załoga mjr. obs. Zygmunta Nikorowicza lecąc z Pucka do Warszawy wodnopłatowcem LeO H-13B wodując na Wiśle uległa zniszczeniu. Załoga nie odniosła obrażeń. 8 lutego 1929 wodnopłatowiec LeO H-13B lecąc z Poznania do Pucka z załogą por. pil. Edward Suzanowicz, ppor.ppor. obs. Walerian Jasionowski i Zygmunt Majewski oraz majster wojsk. Franciszek Zając musiał przymusowo lądować w Sopocie, ponieważ awarii uległy silniki.