Graham przedstawił łączenie rur o średnicy 152,4 mm metodą wykorzystującą zgrzewanie promieniowe tarciowe z pierścieniem pośrednim do łączenia długich rur o dużej średnicy, ale niektóre próby i wzmianki o tym sposobie przedstawiono wcześniej w 1975 roku. Inna metoda została wynaleziona i przetestowana eksperymentalnie przez The Welding Institute (TWI) w Wielkiej Brytanii i opatentowana w 1991 roku zwana metodą Friction stir Welding (FSW) obecnie bardzo popularną w procesach zgrzewania. W 2008 roku firma KUKA AG opracowała obrotową zgrzewarkę tarciową SRS 1000 o sile osiowej aż 1000 ton. Ulepszoną modyfikacją dającą nowe perspektywy jest obecnie metoda Low Force Friction Welding, technologia hybrydowa opracowana przez EWI i Manufacturing Technology Inc. (MTI), proces ten można zastosować zarówno do liniowego zgrzewania, a również obrotowego. mały|Zdjęcie starej zgrzewarki z napędem dwu wrzecionowym. Obecnie materiały naukowe opisujące zgrzewanie tarciowe są wielu miejsc na całym świecie, w tym z Afryki, Ameryki Południowej, Ameryki Północnej, Europy i Azji oraz Australii a wiele z nich można znaleźć poprzez np.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Zgrzewanie tarciowe doczołowe obrotowe · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.