Używa peptydów w celu kontroli morfologii nanomateriałów stworzonych na drodze samoorganizacji cząsteczkowych bloków budulcowych. Wprowadziła trójpeptydy jako stabilizujące ligandy pozwalające tworzyć monodyspersyjne nanocząstki metali szlachetnych (srebra, złota, palladu i platyny). Zademonstrowala również, że nanocząstki platyny stabilizowane peptydami wykazują zwiększoną toksyczność wobec komórek raka wątroby w porównaniu do innych komórek nowotworowych oraz zdrowych komórek wątroby. Wennemers zastosowała oligoproliny dekorowane podstawnikami aromatycznymi w celu utworzenia nanomateriałów o różnorodnej morfologii (włókna, pręty, arkusze). Analogiczne pochodne oligoproliny wykorzystała do stworzenia pierwszego w pełni organicznego trójnitkowego, plecionego nanomateriału, składającego się z elementów związanych wyłącznie niekowalencyjnym oddziaływaniami międzycząsteczkowymi.
Nagrody Jej badania zostały uhonorowane w 2010 roku Nagrodą Leonidasa Zervasa przez European Peptide Society, w 2016 Nagrodą Pedlera przez Royal Society of Chemistry, w 2017 Medalem Inhoffena, a w 2019 Holenderską Nagrodą Uczonych w Chemii Supramolekularnej.
Przypisy
Linki zewnętrzne Strona główna grupy prof. Wennemers
Kategoria:Absolwenci i studenci Uniwersytetu we Frankfurcie nad Menem Kategoria:Ludzie związani z Bazyleą Kategoria:Niemieccy chemicy Kategoria:Nauczyciele akademiccy Politechniki Federalnej w Zurychu Kategoria:Urodzeni w 1969