W 1609 roku Maurycy Uczony mianował go profesorem chemii (Professor publicus chymiatriae) – pierwszym przedstawicielem chemii na uniwersytecie w Europie. Hartmann prowadził Laboratorium chymico-medicum łącząc chemię z medycyną. Specjalizował się w jatrochemii (chemjatrii), której zadaniem było przygotowywanie leków. Miał studentów z całej Europy i obok teorii prowadził zajęcia praktyczne. Był zwolennikiem Paracelsusa, próbował pogodzić jego nauki z naukami Galena. Jego najważniejsze dzieło Praxis chymiatrica ukazało się długo po jego śmierci, w 1833 roku i doczekało 10 wydań. Był to zbiór recept i opisów przygotowania leków.
Zmarł 12 grudnia 1631 roku w Kassel.
Przypisy
Kategoria:Niemieccy chemicy Kategoria:Urodzeni w 1568 Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu w Marburgu Kategoria:Zmarli w 1631 Kategoria:Hasła utworzone w ramach Tygodni Tematycznych 2019 Kategoria:Ludzie urodzeni w Ambergu