Ponadto wyraźne ostrogi sterczą ku tyłowi z krętarzy pierwszej pary.
Nimfy są bezokie. Mają stożkowate nogogłaszczki i gnatosomę wyposażoną w cornua. Bruzdy analne obejmują odbyt od tyłu.
Larwy mają owalne ciało i są bezokie. Nogogłaszczki maja stożkowaty kształt. Idiosoma odznacza się szerszą niż dłuższą tarczką grzbietową (scutum) i wyraźnie widocznymi festonami. Odnóża mają biodra zaopatrzone w ostrogi.
Biologia i ekologia Gatunek ten należy do kleszczy trójżywicielowych. Larwy i nimfy pasożytują głównie na gadach, ptakach oraz małych i średnich rozmiarów ssakach, natomiast dorosłe preferują parzystokopytne (zwłaszcza sarnę europejską i jelenia szlachetnego). Często atakowane są również zwierzęta gospodarskie, zwłaszcza bydło, owce i kozy. W przypadku owiec preferowanymi miejscami żerowania są twarz i uszy. Przypadkowe żerowanie na człowieku zdarza się nimfom i osobnikom dorosłym. W warunkach laboratoryjnych króliki nadają się na żywicieli wszystkich trzech stadiów rozwojowych i pozwalają na najszybsze ukończenie cyklu życiowego tego kleszcza.