thumb|Monument upamiętniające sybirskie dywizje w Nowosybirsku 140 Syberyjska, Nowogrodzko-Siewierska Dywizja Strzelecka () – związek taktyczny Armii Czerwonej.
Historia 140 Dywizja Strzelecka formowana była kilka razy, m.in. w 1939, 1941, 1942 i 1943. Po 17 września 1939 dołączyła do agresji na Polskę.
Po raz kolejny dywizja (wywodząca się z Syberyjskiej Dywizji Strzeleckiej Wojska NKWD) była formowana w nieukończonych wówczas halach Nowosybirskich Zakładów Lotniczych. Po dwóch miesiącach w lutym 1943 wojsko wyruszyło koleją na wschód w stronę Moskwy. Od Jelca żołnierze dywizji maszerowali pieszo. Po dwudziestu dniach marszu i pokonaniu 400 km dywizja przystąpiła do działań w rejonie miejscowości Rżawczik i Murawczik. Latem 1943 dywizja brała udział w walkach na łuku kurskim oraz operacji orłowskiej. Po odniesieniu tamże zwycięstw jednostka walczyła pod Siewskiem, sforsowała Desnę i zdobyła Nowogród Siewierski. Jako pierwszy do miasta 16 września wszedł 283 pułk piechoty. Od tego dnia 140 dywizja nosiła nazwę Nowogrodzko-Siewierskiej (odtąd formalnie 140 Syberyjska, Nowogrodzko-Siewierska Dywizja Piechoty). Przed 1 listopada 1943 dywizja przeszła rzeki Snow, Trubiż, Soż i kierowała się w stronę Dniepru.