Odwłok ma spód gęsto owłosiony, a wierzch z dużymi powierzchniami mediotergitów pozbawionymi sklerotyzacji. Laterotergity występują w jednym lub dwóch zestawach i mają przetchlinki umieszczone po stronie brzusznej. U larw (nimf) ujścia gruczołów zapachowych położone są pomiędzy tergitami: trzecim i czwartym, czwartym i piątym oraz piątym i szóstym. Samce cechują się silną, lewoskrętną asymetrią odwłoka i długim fallusem. Samice odznaczają się płytką subgenitalną zakończoną na pośrodkowej, blaszkowatej strukturze oraz pokładełkiem o walwula porośniętych mikrowłoskami.
Biologia i występowanie Owady te zasiedlają wilgotną strefę na piaszczysto-żwirowych pobrzeżach czystych wód płynących i stojących, a także kępy mchów, w tym torfowców na brzegach wód i mokradłach. Często bytują pod kamieniami. Wszystkie są drapieżnikami żerującymi na drobnych stawonogach. Nie gardzą też padliną – obserwowano ich żerowanie na martwych osobnikach jętek. Długoskrzydłe imagines przylatują do sztucznych źródeł światła.
Rodzina kosmopolityczna. W Europie odnotowano 8 gatunków, z których w Polsce stwierdzono 4 (zobacz: Dipsocoridae Polski).