Przedsiębiorstwo w stan likwidacji postawiono w 1995 i od tego momentu cały czas trwa rekultywacja terenu, a także proces usuwania zalegających na zwałowiskach odpadów, które zagrażają Głównemu Zbiornikowi Wód Podziemnych 330 – Gliwice oraz przepływającej nieopodal rzece Stole.
Historia Hutnictwo Pierwsze informacje o prowadzeniu działalności wytwórczej na obszarze obecnych zakładów chemicznych pochodzą z XVI i XVII wieku, kiedy to wytapiano w tym miejscu kruszce uzyskiwane z pobliskich kopalń, a po zaprzestaniu wydobycia produkowano na niewielką skalę ałun glinowo-potasowy, witriol oraz czerwoną farbę (rocznie produkowano ok. 6 ton ałunu, 2 tony witriolu i 200–300 kg farby). W 1842 z inicjatywy hrabiego Hugona I Henckel von Donnersmarcka na gruntach pomiędzy Sowicami (niem. Sowitz) a Lasowicami (niem. Lassowitz) koło Tarnowskich Gór (niem. Tarnowitz) założono hutę żelaza Hugohütte (pol. 'Huta Hugo'), potocznie zwaną Czarną Hutą. Z czasem również kolonia przemysłowa powstająca w sąsiedztwie zakładów przyjęła urzędową nazwę Hugohütte. Wkrótce uruchomiono produkcję odlewów żeliwnych w tzw. żeliwiakach, natomiast w 1852 zbudowano wielki piec opalany koksem. W latach 1854–1857 wybudowano pierwszy na Górnym Śląsku odcinek kolei wąskotorowej o rozstawie 785 mm i długości 110 km.