Z dniem 1 września 1931, po ukończeniu kursu i otrzymaniu dyplomu naukowego oficera dyplomowanego, został przeniesiony do 56 Pułku Piechoty Wielkopolskiej w Krotoszynie na stanowisko dowódcy batalionu. W maju 1933 został przeniesiony do 29 Pułku Strzelców Kaniowskich w Kaliszu na stanowisko dowódcy III batalionu. W sierpniu 1935 został przeniesiony do Powiatowej Komendy Uzupełnień Kalisz na stanowisko komendanta. Od 1936 do 1939 pełnił służbę w Komendzie Rejonu Uzupełnień Nowy Sącz na stanowisku komendanta rejonu uzupełnień. W 1939 został internowany w obozie na terenie Rumunii, skąd uciekł i przedarł się do tworzącej się Armii Polskiej we Francji, następnie do Wielkiej Brytanii. W 1940 we Francji był szefem sztabu 11 Pułku Piechoty. W listopadzie 1940 został dowódcą 6. kompanii 20 Batalionu Kadrowego Strzelców, a od 1 grudnia 1941 był zastępcą dowódcy 2. kompanii strzeleckiej II Oficerskiego Baonu Szkolnego należącego do Brygady Szkolnej.
Wojciech Korsak od 25 stycznia 1923 był żonaty z Ireną hr. Brzostowską h. Strzemię (1897–1977), z którą miał dwóch synów: Jana Janusza (1924–1993) i Andrzeja Michała Ziemowita ps. „Żuraw”, żołnierza Pułku AK „Baszta” w czasie powstania warszawskiego.