thumb|240px|Kolumnada, w tle zabudowa ul. Nowej thumb|240px|Wzgórze od strony ul. Nowej thumb|240px|Wzgórze od strony ul. Nowej thumb|240px|Odcinek w kierunku ul. P. Skargi. thumb|240px|Odcinek w kierunku północnym. thumb|240px|Droga niepubliczna. Ulica Nowa – ulica położona we Wrocławiu na Starym Mieście. Ulica stanowi sięgacz mający swój początek w ulicy Piotra Skargi, a kończący się przy Promenadzie Staromiejskiej. Ma 175 m długości. Północną i wschodnią stronę ulicy zajmuje zabudowa pierzejowa, w tym zabytkowe kamienice, natomiast strona wschodnia i południowa to tereny zieleni, w tym objęte ochroną zabytków Wzgórze Partyzantów i wymieniona wyżej Promenada Staromiejska.
Historia Pierwszy zapis dotyczący tej ulicy pochodzi z 1371 r. Już ówcześnie nosiła ona nazwę ulicy nowej (Neuegasse), bowiem właśnie w XIV wieku powstała, po wybudowaniu drugiej linii murów obronnych, wzdłuż których została poprowadzona. Zaczynała się w okolicach Górki Kaceskiej, dziś nieistniejącej i wchłoniętej w okresie powojennym przez plac Dominikański. W tamtym rejonie znajdowało się więzienie nowomiejskie. Na południu natomiast kończyła się nieco wcześniej niż obecnie, bo w miejscu zakrętu do ulicy Piotra Skargi (lub według innych źródeł przy Bramie Oławskiej). Tu mieścił się dom kata (ówcześnie numer 11, współcześnie numer 14).