Józef Egon Adalfred Gabriel Łępkowski (ur. 7 listopada 1888 w Przemyślu, zm. ?) – major piechoty Wojska Polskiego.
Życiorys W ewidencji c. i k. Armii figurował jako „Josef Ritter von Łępkowski”. W latach 1912–1913 wziął udział w mobilizacji sił zbrojnych Monarchii Austro-Węgierskiej, wprowadzonej w związku z wojną na Bałkanach. Jego oddziałem macierzystym był Galicyjski Pułk Piechoty Nr 56 z Krakowa. Na stopień kapitana został mianowany ze starszeństwem z 1 sierpnia 1917 roku w korpusie oficerów piechoty.
19 lutego 1919 roku został formalnie przyjęty z dniem 1 listopada 1918 roku do Wojska Polskiego z byłej armii austro-węgierskiej z zatwierdzeniem posiadanego stopnia kapitana ze starszeństwem od dnia 1 sierpnia 1917 rokuDz. Rozk. Wojsk. Nr 23 z 1 marca 1919 roku, poz. 747., i przydzielony służbowo do „Dow [ództwa] Powiat [owego] Dow [ództwo] Uzup [ełnień] w Nowym Sączu”Dz. Rozk. Wojsk. Nr 25 z 6 marca 1919 roku, poz. 819, tu jako „kpt. Łepkowski Józef Dąbrowa”.. 27 grudnia 1918 roku został wyznaczony na stanowisko zastępcy komendanta XVIII Powiatowej Komendy Uzupełnień w Nowym TarguDz. Rozk. Wojsk. Nr 14 z 30 grudnia 1918 roku, poz. 445., którą 21 stycznia 1919 roku minister spraw wojskowych przemianował na Powiatową Komendę Uzupełnień w Nowym Sączu z zachowaniem dotychczasowego okręgu i z siedzibą w Nowym SączuDz. Rozk.