thumb|Przezroczysty grandidieryt po oszlifowaniu Grandidieryt – rzadki minerał z grupy krzemianów, wykorzystywany jako cenny kamień jubilerski.
Został odkryty na Madagaskarze w 1902 r. przez francuskiego mineraloga Alfreda Lacroix (1863–1948). Nazwał go na cześć Alfreda Grandidiera (1836–1912), francuskiego geografa, podróżnika i przyrodnika, który badał Madagaskar w latach 1865–1870.
Charakterystyka Grandidieryt jest mieszanym krzemianem i boranem glinu, żelaza(II) i magnezu o wzorze chemicznym , co czyni go podobnym do ominelitu i kornerupinu.
Może mieć barwę od zielononiebieskiej, przez niebieskozieloną do niebieskiej. Udział barwy niebieskiej wzrasta wraz z zawartością jonów . Zwykle jest kruchy i półprzezroczysty lub mętny, pierwsze w pełni przezroczyste okazy uzyskano w 2003 r. Wykazuje dwójłomność oraz silny pleochroizm (a ściślej trichroizm), czyli zmianę zabarwienia w zależności od kierunku obserwowania w świetle spolaryzowanym, w którym może być ciemnozielonkawoniebieski, bezbarwny i ciemnozielony. Częstymi zanieczyszczeniami w strukturze są tytan, mangan, sód i potas.