Aleksiej Aleksiejewicz Karabanow (ros. Алексей Алексеевич Карабанов; ur. 29 marca 1919 we wsi Godiajkino obecnie w rejonie bazarnosyzganskim w obwodzie uljanowskim, zm. 30 stycznia 1945 w Wysokiej k. Międzyrzecza) – radziecki czołgista, major, uhonorowany pośmiertnie tytułem Bohatera Związku Radzieckiego (1945).
Życiorys Urodził się w mordwińskiej rodzinie chłopskiej. W 1938 skończył rabfak (fakultet robotniczy) i we wrześniu 1938 został powołany do Armii Czerwonej. W 1940 ukończył szkołę wojsk pancernych w Uljanowsku, od lipca 1941 uczestniczył w wojnie z Niemcami.
Od 1942 walczył w składzie 112. (od 23 października 1943: 44. Gwardyjskiej) Brygadzie Pancernej kolejno na Froncie Zachodnim, Woroneskim, 1. Ukraińskim i 1. Białoruskim, był pięciokrotnie ranny. Dowodził batalionem czołgów, w lipcu 1943 brał udział w bitwie pod Kurskiem, potem od 3 do 23 sierpnia 1943 w operacji biełgorodzko-charkowskiej (w składzie 1. Armii Pancernej), od 8 do 19 września 1943 w operacji sumsko-pryłuckiej m.in. w rejonie Łebedyna, forsując Choroł i Sułę i uczestnicząc w wyzwalaniu Łochwicy. Od 24 grudnia 1943 do 14 stycznia 1944 uczestniczył w operacji żytomiersko-berdyczowskiej m.in.