Aleksandar Petrović, cyr. Александар Петровић (ur. 14 stycznia 1929 w Paryżu, zm. 20 sierpnia 1994 tamże) – serbski i jugosłowiański reżyser i scenarzysta filmowy, wykładowca akademicki. Jeden z czołowych europejskich reżyserów lat 60. XX w. oraz lider jugosłowiańskiej czarnej fali lat 60. i 70. Autor dwóch filmów nominowanych do Oscara dla najlepszego filmu nieanglojęzycznego: Trzy (1965) i Spotkałem nawet szczęśliwych Cyganów (1967).

Życiorys Zaczynał w połowie lat 50. jako twórca krótkometrażowych filmów dokumentalnych. Jego pierwsze ambitne projekty fabularne przenosiły na grunt jugosłowiański świeże tendencje nowofalowe z kina francuskiego. Filmy Gdy miłość przemija (1961) i Dni (1963) były osadzonymi w Belgradzie opowieściami o młodych ludziach i rodzących się pomiędzy nimi uczuciach. Uwagę międzynarodową reżyser zwrócił na siebie filmem Trzy (1965). Składał się on z trzech odrębnych historii rozgrywających się w czasie wojny i związanych ze śmiercią, obserwowaną z trzech różnych perspektyw: świadka, ofiary i kata.