Šimon Ondruš (ur. 27 października 1924 w Klčowie, zm. 8 stycznia 2011 w Bratysławie) – słowacki językoznawca, slawista i indoeuropeista. Do jego zainteresowań naukowych należały: językoznawstwo ogólne, etymologia, komparatystyka i historia językoznawstwa, a także język staro-cerkiewno-słowiański.
Życiorys Absolwent Wydziału Filozoficznym Uniwersytetu Słowackiego (dzisiejszego Uniwersytetu Komeńskiego). Odbył studia z zakresu słowacystyki i filozofii (1946–1950). W 1952 r. uzyskał tytuł PhDr.; od 1959 r. kandydat nauk, od 1960 r. docent, od 1967 r. profesor.
Pełnił funkcje prodziekana i dziekana na Uniwersytecie Komeńskiego. Kierował Katedrą Slawistyki i Indoeuropeistyki. Był zatrudniony jako lektor języków słowackiego i czeskiego na Uniwersytecie w Debreczynie oraz jako profesor słowacystyki i bohemistyki na Uniwersytecie w Kolonii nad Renem.
Autor publikacji z zakresu językoznawstwa, etymologii i komparatystyki.