Bertold Bretholz (ur. jako Salamon Berthold Bretholz 9 sierpnia 1862 w Příborze, zm. 27 listopada 1936 w Brnie) – niemiecko-czeski historyk i archiwista morawski, pochodzenia żydowskiego. W początkach XX wieku rozwinął tzw. pragermańską teorię osadnictwa Czech i Moraw, która odbiła się nieporównalnie do poprzedniej bardzo szerokim echem w czeskiej historiografii.
Biografia Pochodził z niemieckojęzycznej rodziny żydowskiej skupującej produkty wełniane w Příborze w północnych Morawach. Jeszcze w młodości porzucił judaizm. Uczęszczał do niemieckiego gimnazjum w śląskim Bielsku, po czym studiował historię i filozofię prawa na Uniwersytecie Wiedeńskim, następnie w Instytucie Historii Austriackiej (IÖG). Oprócz języka niemieckiego opanował czeski, francuski, włoski, angielski, łaciński i grecki. Od 1892 był oficjalnym historiografem morawskim (Landeshistoriker) i zamieszkał w Brnie. W latach 1900 do 1926 (do przejścia na emeryturę) kierował Morawskim Archiwum Krajowym. Zajmował się przede wszystkim historią Moraw, w tym historią Brna oraz dziejami morawskich Żydów.