Reaktywacja Od tego czasu budynek służył jako magazyn mebli i innego wyposażenia kościelnego Stella Maris. W 1921 roku ks. Amadeo Bonello zajął się renowacją kościółka. Od 1922 roku za zezwoleniem kurii biskupiej rozpoczął on coniedzielne wystawianie Najświętszego Sakramentu, zaś od lutego 1923 roku również w pierwsze piątki oraz ostatni dzień karnawału.
Przygotowania do kolejnych prac remontowo-konserwacyjnych rozpoczęły się w 2001 roku, a same prace ruszyły w listopadzie 2004 roku. Wykonano renowację fasady, ścian wewnętrznych, dachu i kopuły. Inne prace wykonane zostały na marmurowej podłodze, ołtarzu i drzwiach wewnętrznych i zewnętrznych. Restauracja została zakończona do 2008 roku.
Architektura Wygląd zewnętrzny Budynek kościoła jest prosty w stylu. Jego kopuła podobna jest do kopuły kościoła św. Grzegorza w Żejtun – prosta niewysoka czasza na ośmiokątnym bębnie bez okien.
Do kościoła prowadzą trzy stopnie. Prostokątne drzwi główne otoczone są prostą ramą wykutą w kamieniu, na której wspiera się segmentowy naczółek. Powyżej owalne okno, otoczone prostą kamienną ramą. Fasada jest ukoronowana trójkątnym frontonem, wspierającym się na dwóch toskańskich pilastrach, umieszczonych na krańcach ściany.